14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 21.03.2012 tarihli rapor içeriği, sanığın mağdureye yönelik cinsel eylemde bulunduğuna dair doğrudan görgü tanığı bulunmayışı ve cinsel saldırı iddiasına yönelik intikalin yapılış zamanı nazara alındığında sanık hakkında kurulan beraat ve mahkumiyet hükümlerinde isabetsizlik görülmemiş, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c. maddesinde, koşulları bulunduğu takdirde baroca tayin edilen müdafii ücreti yönünden istisnai düzenleme getirildiği gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 325. maddesinin amir hükmüne göre akıl hastası mağdura görevlendirilen vekil için takdir edilen vekalet ücretinin yargılama gideri olarak sanıktan tahsil edilmesi gerektiği anlaşıldığından, tebliğnamede bu hususlarda bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile basit cinsel saldırı suçundan verilen beraat kararının ONANMASINA, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.