2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen 31.12.2013 tarihli kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesi gereğince, sanığın duruşmada bildirdiği bilinen son adresinde tebliğ edilmesi gerektiği halde, aynı Kanun'un 21/1. maddesine göre 13.01.2014 tarihli doğrudan MERNİS adresine tebliğ edildiği, açıklanan biçimde yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında eski hale getirme isteminin kabulü ile sanık müdafiinin 25.03.2014 tarihindeki temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suçun işlendiği tarih olan 15.09.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE, 04/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.