17. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen 28.06.2013 tarihli sosyal inceleme raporunda suça sürüklenen çocuğun genel olarak suça meyilli bir çocuk olduğu ve suç teşkil eden davranışları yeniden sergileme açısından risk taşıdığı, bu durumda uyuşturucu kullanmasının da pekiştirici olduğu, yaptığı davranışın suç olduğu algısına sahip olduğu, suçu tanımlayıp anlamlandırabildiği ama uyuşturucu bağımlılığı sebebiyle suça yönelmesine engel olamadığı, bağımlılığı sebebiyle suç işlemeye zorunlu olduğu algısına sahip olduğu, küçük yaştan bu yana uyuşturucu kullanımına bağlı olarak sağlıklı düşünemediği, suçu uyuşturucu elde etmede para kaynağı olarak gördüğünün tespit edilmiş olması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı hususunda heyet raporu alınmadan tek hekim raporu ile yetinilerek eksik kovuşturma ile karar verilmiş olması;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.