15. Ceza Dairesi

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, yokluğunda verilen 05.12.2013 tarihli karara karşı hem eski hale getirme hem de temyiz başvurusunda bulunduğu, bu konu hakkında karar verme yetkisinin CMK'nın 42. maddesine göre Yargıtay'a ait olduğu, bu kapsamda sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgudaki adresine tebliğ edilememesi üzerine, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine uygun olarak araştırma yapıldıktan sonra anılan madde uyarınca tespit edilen adrese tebliğ işleminin yapılması gerektiği halde, yetersiz bilgi içeren adrese tebligat çıkarılmasının usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle eski hale getirme talebinin haklı, temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek, Fethiye 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.10.2015 tarih ve 2011/1167-2013/1157 sayılı ek kararının kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen basit güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, sanık bu suçtan cezaevine alınmışsa, infazın durdurulmasına, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse bu suçtan derhal tahliyesi için ilgili cumhuriyet başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.