2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı ... tarafından kusur belirlemesi ve reddedilen manevi tazminat talebi yönünden, davalı-davacı ... tarafından ise kusur belirlemesi, nafakalar ve ziynet alacağı davası yönlerinden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Hüküm, davalı-davacı tarafından temyiz edilmiş, diğer taraf vekili de temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz isteğinde bulunmuştur (HUMK.md.433/2). Hükmü süresinde temyiz etmemiş olan tarafın, temyize cevap dilekçesindeki temyiz itirazlarının incelenebilmesi, temyiz dilekçesinin tebliğinden itibaren on gün içinde cevap verilmesi halinde mümkündür (HUMK.md.433/2). Aksi halde, süresinden sonra verilen cevap dilekçesindeki temyiz itirazları dikkate alınmaz. Davalı-davacı tarafın temyiz dilekçesi, davacı-davalı tarafa 12.09.2014 günü tebliğ edilmiş, karşı taraf hükme itirazlarını da ihtiva eden temyize cevap dilekçesini, yasal on günlük süre geçtikten sonra 26.09.2014 günü vermiştir. Bu durumda davacı-davalının katılma yoluyla temyiz talebinin süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2.Davalı-davacının temyiz itirazlarına gelince; a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b-Davacı-davalının çalıştığı, düzenli gelirinin bulunduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği toplanan delillerden anlaşılmıştır. Türk Medeni Kanununun 175. madde koşulları oluşmamıştır. Davacı-davalının yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde yoksulluk nafakası takdiri doğru görülmemiştir.