1. Ceza Dairesi

Mahkemenin kabul ve uygulamasına göre, sanık hakkında haksız tahrik uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşü benimsenmemiştir. Temyizin kapsamına göre, sanık ...’ın mağdur ...’yi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne hasren yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’yi kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin sübuta ve suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ...'ın mağdur ...'yi tek bıçak darbesiyle toraksa nafiz olacak, hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verecek, basit tibbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda, teşebbüs uygulamasında 9-15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın niteliği dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında alt sınıra yakın oranda bir indirim yerine 13 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun kararda gösterilmemesi, Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 06.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.