3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67. maddeleri gereğince 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesinin son cümlesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra denetim süresi içerisinde dava zamanaşımının durduğu gözetilerek, sanığın savunmasının alındığı 01.03.2006 tarihinden, hükmün açıklanmasına karar verilen 28.11.2014 tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasının aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelendiği halde, TCK'nin 53/4. maddesine aykırı olarak TCK'nin 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümde TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.