2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "birleşen boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için tazminat talep eden tarafın kusursuz veya az kusurlu olması yanında, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı niteliğinde de olması gerekir (TMK.m. 174/2). Mahkemece boşanma sebebi olarak kabul edilen fiziksel şiddet, sapıklık boyutunda üçüncü kişilerle eşini cinsel ilişkiye zorlaması tanık beyanlarının duyuma dayalı aktarımları olup, somut olarak davacı- davalı tarafça ispat olunamadığı gibi, davalı-davacının eğitimi konusunda yalan beyanda bulunması şeklinde davranışının tanık anlatımları dikkate alındığında bu hususun ortaya çıkmasından sonra evlilik birliğinin devam ettiği ve davacı-davalı kadın tarafından affedildiği anlaşılmaktadır. Diğer yandan ispatlanan davalı-davacının birlik görevlerini yerine getirmemesi ve haber vermeyerek evi terketmesi de manevi tazminatla sorumlu tutulması için yeterli değildir. Bunun dışında davalı-davacı eşin, davacı-davalı ...'e karşı kişilik haklarına saldırı sayılabilecek başkaca bir kusurlu davranışı da ispatlanamamıştır. Bu durumda kadının manevi tazminat talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru bulunmamıştır.