13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın, diğer sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte kendi kullandığı araç ile Manisa ilinden İzmir iline geldikleri ve sanık ...'ın bekar evinde kaldıkları, çaldıkları malzemeleri de Murat'ın evinde sakladıkları, olay günü ise sanık ...'nin kullandığı aracıyla sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'yi Aliağa ilçesine getirdiği daha sonra onlardan ayrıldığının anlaşıldığı somut olayda; suça sürüklenen çocuk ...'nin Murat'ın evinde kaldığını, onlar hırsızlığa gittiğinde kendisinin de onlarla gittiğine ilişkin beyanı dikkate alındığında sanık ...'nin, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nin hırsızlık yapacaklarını biliyor olmasına rağmen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesinde düzenlenen “yardım eden” olarak kabulü ile hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi yerine aynı yasanın 165. maddesinden mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 20/02/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.