3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece, bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz taleplerinin, kasten yaralama suçuna ilişkin olduğu anlaşılarak yapılan inceleme; Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 09/11/2012 tarihli bozması sonrası, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi'nden katılan yaralanmasına ilişkin rapor aldırılmış olması karşısında, tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1.Katılanın yaralanmasının niteliği, sayısı, suçun işlenme biçimi ve özellikleri ile olayın yaşanma sürecinin uzunluğu nazara alındığında, sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nin 86/1. maddesine göre, temel cezanın en üst sınırdan belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sonuca etkili olmayacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması,

2.Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 26/02/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.