13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 25/1. maddesi gereğince genel mahkemelerin Çocuk Mahkemesi sıfatıyla yaptıkları duruşmalarda Cumhuriyet Savcısının bulunamayacağı gözetilmeden, 14.01.2014 tarihli oturumda Cumhuriyet Savcısının hazır bulunması giderilmesi olanaksız olduğundan ve karar başlığında yargılamaya çocuk mahkemesi sıfatıyla bakıldığının belirtilmemiş olması mahallinde giderilmesi olanaklı eksiklik kabul edildiğinden, belirtilen bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Daha önceki 01.04.2008 tarihli hükümde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanma şartları oluştuğu halde mahkemece uygulanmadığı, suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün 14.01.2014 tarihli karar ile açıklandığı, daha önce suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesi uygulanmadığından ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bu hususun kazanılmış hak oluşturduğu; ancak 14.01.2014 tarihli hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerekirken, daha önce uygulanmayan TCK'nın 143. maddesinin suça sürüklenen çocuğun aleyhine olacak şekilde uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, aynı yasanın 142/1-b, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince sonuç cezanın “1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası” olarak belirlenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.