3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Mahkemenin mevcut delil durumuna göre zaten birbirlerini tanımakta olan tarafları yüzleştirmesinin yargılama yönünden bir yenilik getirmeyeceği anlaşılmakla tebliğnamenin (2) no. lu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1.UYAP kayıtlarına göre mahkumiyet kararının verildiği 22.04.2015 tarihli oturumda aynı yargı çevresindeki Metris 2 No. lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan ve savunmasının alındığı 07.01.2015 tarihli oturumda duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmayan sanığın, son celseye katılması sağlanmadan yokluğunda mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine aykırı davranılarak, savunma hakkının kısıtlanması,

2.Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.