3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Mahkemece sanık hakkında TCK'nin 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanmamasına ilişkin gerekçede bir isabetsizlik görülmediğinden ve her ne kadar mahkemenin 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesini uygulamama gerekçesi hatalı ise de; sanığın eylemi nedeniyle yüzünde sabit iz kalan katılanın, 5271 sayılı CMK'nin 231/6-c maddesinde belirtilen zararının giderilmediği, bu itibarla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşulunun oluşmadığı anlaşılmakla, tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Sanığın, katılanı yaralamasında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz"in Adli Tıp kriterleri ve Dairemiz uygulamalarına göre basit tıbbi müdahale ile giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilip, temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca tayin olunması gerekirken; yazılı şekilde TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca tayin edilmesi,

2.Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK’un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.