12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında, suçun işleniş biçimi, yaralanan kişilerin sayısı ve failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu dikkate alınarak, alt sınırdan uzaklaşılarak, adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asgari hadden ceza tayin edilmesi ile olay sonrası alınan doktor raporunda sanığın 189 promil alkollü olduğunun tespiti karşısında; bilinçli taksir nedeniyle hükmedilen cezadan TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın yerinde olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.