16. Ceza Dairesi

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 53, 58/9-7 maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, şikayetçi ve mağdurun beyanlarından dönmesi ve dosya kapsamı itibariyle, sanığa isnat edilen; mağdur ...’yı PKK’nın dağ kadrosuna götürmeye ikna etmesi, bu amaca yönelik olay günü Van ili otogarında mağdurla buluşması ve mağdurun babasının şüphe ve takibi üzerine sanıkla birlikte Van otogarında olduğu görülen mağdurun ailesine teslim edilmesinden ibaret eylemin sübutu halinde, sanığın, örgütün dağ kadrosuna eleman temininde kırsaldaki örgüt mensuplarıyla birebir temas halinde olduğuna veya başka suretle silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair dosyaya yansıyan başka delil bulunmaması ve eylemin tamamlanamamış olması nedeniyle, sanığın eyleminin maddi yarar sağlamak amacıyla örgüte eleman temini için faaliyette bulunmak,

TCK’nın 220/7 maddesinde düzenlenen terör örgütüne yardım etmek suçunu oluşturabileceği, gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Kabul ve uygulamaya göre de; a-)İddianamede silahlı terör örgütüne yardım suçunun düzenlendiği TCK’nın 314/2-3 ve 220/7 maddelerinin uygulanması talep edildiği halde sanığa 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, silahlı terör örgütüne üye olmak suçunun düzenlendiği TCK’nın 314/2 maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, b-)Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin karar yerinde gösterilmemesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.