3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre, temyiz incelemesinin; sadece sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne hasren olduğu anlaşılmakla, bu kapsamda sınırlı olarak yapılan incelemede, Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Mahkemece, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediğinin kabulü karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı Kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken, sanık hakkında (2/4) oranında indirim uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

2.5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29. maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanırken 2 yıl 1 ay yerine, hesap hatası yapılarak 1 yıl 13 ay hapis cezası belirlenerek sanığa eksik ceza tayini,

3.Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.