8. Ceza Dairesi

Sanığın, yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmediğini savunarak temyiz istemi ile birlikte talep ettiği eski hale getirme başvurusu hakkında karar verme yetkisinin CMK.nun 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemenin eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine dair ek kararlarının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen hükmün, sanığın duruşmada bildirdiği adresinde birlikte mukim annesinin imzadan imtina etmesi üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre tebliğ işlemi, tebligat içeriğinden ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığının anlaşılamıyor olması nedeniyle geçersiz olduğu anlaşılmakla birlikte dosya kapsamından sanığın aradan geçen süre zarfında hükümden haberdar olup defalarca uyarlama ve infaza ilişkin taleplerde bulunmuş olması karşısında, süresinden sonra olması nedeniyle koşulları bulunmayan eski hale getirme isteği ile; CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 27.09.2016 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 08.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.