12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2016 tarihli ve 2014/333 esas, 2016/11 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre;

Sanığın üzerine atılı suçun şikâyete tâbi olup uzlaştırma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında, somut dosya kapsamına göre soruşturma aşamasında sanığa ve müştekiye uzlaşma teklifinde bulunulmadığı, kovuşturma aşamasında ise gerek karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesi gereğince, gerekse 6763 sayılı Kanun değişikliği öncesi haliyle anılan Kanun’un 253. maddesi gereğince taraflara uzlaştırma teklif edilmediği, 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesinde uzlaşma hükümlerinin saklı tutulması nedeniyle uzlaştırmaya tâbi suçlarda öncelikle uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi gerektiği gözetilmeksizin karar verilmesinde isabet görülmediğinde bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 08/01/2018 gün ve 94660652-105-74-14406-2016-Kyb sayılı yazılı istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/01/2018 gün ve 2018/2423 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, soruşturma aşamasında sanığa ve katılana uzlaşma teklifinde bulunulmadığı, usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan kamu davasının açıldığı anlaşılmış ise de, kovuşturma aşamasında 10/11/2015 tarihli duruşmada sanığın, katılanın iddia ettiği zarar tutarı olan 900,00 TL'yi ödemek istemediğini beyan ettiği, adli soruşturmanın başladığı tarihten hüküm tarihine kadar geçen süre içerisinde gerek sanığın gerek şikayetini devam ettiren katılanın uzlaşma konusunda bir çabaları ve dosyaya yansıyan bir iradelerinin bulunmadığı dikkate alındığında, bir fayda sağlamayacağı ve yargılamayı gereksiz yere uzatacağından mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2016 tarihli ve 2014/333 esas, 2016/11 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.