18. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın 26.01.2016 havale tarihli dilekçesiyle hakaret suçuna ilişkin ek kararı da temyiz ettiği belirlenerek, dosya görüşüldü: A-Hakaret suçuna ilişkin ek kararın süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’in TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, B-Sanığın kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemine yönelik temyiz incelemesinde; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK’nın 123/1. maddesi yerine 106/1-1. madde ve fıkrası yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğu ayrıca sanık hakkında verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de; bu hususun infaz sırasında gözetilebileceği, Anlaşıldığından, sanık ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 02/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.