2. Ceza Dairesi

Sanık ...'ın yokluğunda verilen hükmün adli tatil içerisinde 13.08.2013 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 331. maddesi gereğince temyiz süresi işlemeyeceğinden, adı geçen sanık tarafından 21.08.2013 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Dairemizin 27.02.2018 gün, 2015/1815 E., 2018/2158 K. sayılı ilamının, sanık ... hakkında hırsızlık ve iftira suçlarından kurulan hükümlerin onanmasına ilişkin 2 no’lu bölüm yönünden geçerli kalmak üzere, sanık ...’a hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin 1 no’lu bölümün KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede; Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı 20,75 TL’nin sanık sayısına eşit bölündüğünde CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıklardan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2010 tarih ve 2006/1768 E., 2010/3 K. sayılı ilamın, dosyanın diğer sanığı ...’a ait olduğu, sanık ...’ın ise tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığı gözetilmeden, hakkında TCK’nın 58/6. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1768 Esas ve 2010/3 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas teşkil ettiği anlaşıldığından, sanığa tayin edilen hürriyeti bağlayıcı cezasının 5237 sayılı Yasa’nın 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasına” ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.