5. Ceza Dairesi

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 02/03/2018 gün ve 2018/884 Esas, 2018/479 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanığın 27/06/2018 tarihli temyizden vazgeçme dilekçesi gözetilerek incelemenin katılan kurum vekilinin temyiz itirazları ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilirken 53/1-a yerine 53/1-d maddesindeki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki hak yoksunluğuna ilişkin bölümde yer alan "53/1-d" ibaresinin "53/1-a" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükme yönelik temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1 ve 303/1. maddeleri gereğince ESASTAN REDDİYLE DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/09/2012 gün ve 2012/1-941-1780 sayılı ve 12/04/2011 gün ve 51-42 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, temyiz aşamasında geçen sürenin CMK’nın 102. maddesinde yazılı azami tutukluluk süresinin hesabında dikkate alınmayacağı, 5271 sayılı CMK'nın 102. maddesinde öngörülen tutuklama sürelerindeki sınırların da aşılmadığı anlaşılmış olup, sürdürülen tutuklama tedbirinin orantılı bulunması, tutuklama koşullarında bir değişiklik olmaması ve tutuklama tarihine göre tahliye isteminin REDDİNE, 27/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.