13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay bozma kararından sonra müştekiye uzlaşma hususunda beyanının alınmasına yönelik tebligat çıkartıldığı ancak daha sonra mahkemeye gelmeyen müştekinin zorla getirilmesine karar verildiği, 25/02/2015 tarihli oturumda da müştekinin dinlenmesi ara kararından vazgeçilmesine karar verilmiş ve müştekinin uzlaşma telifini kabul etmediği değerlendirilerek hüküm kurulmuş ise de müştekinin adresine uzlaşmayı isteyip istemediği hususunda beyanda bulunması,

CMK’nın 253/4. maddesi uyarınca uzlaşma hususunda üç gün içinde cevap vermediği takdirde uzlaşmayı kabul etmemiş sayılacağını içerir ihtarlı davetiye çıkartılması ve sonucuna göre 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle sanık lehine olan kanuna göre karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.