2. Ceza Dairesi

1.Katılan vekilinin hükümlü ... hakkındaki temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükümlü hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan 10/04/2014 tarihli mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmeden kesinleştiği, aynı dosyada diğer sanık ...'ın hükmü temyiz etmesi üzerine, dosyanın Dairemizin 28/10/2015 tarih ve 2015/15415 esas, 2015/19390 karar sayılı ilamıyla sanık ... hakkında, 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun değerlendirilmesi gerektiği yönünden bozulduğu, bozmadan sonra mahkemece resen sanık ... hakkında da dosya ele alınarak verilen 19/12/2017 tarihli kararın katılan tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17/05/2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01/06/2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanun’un 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından,

CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlünün dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2.Katılan vekilinin sanık ... hakkındaki temyiz talebinin incelenmesinde; Bozma üzerine yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.