11. Ceza Dairesi

Sanık ...’in yokluğunda verilen kararın, aynı zamanda bilinen son adresi olan MERNİS adresine 18.12.2014 tarihinde öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işlemi usulsüz olduğundan, tebliğnamedeki ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiş olup, sanıklardan ...’in de hükmü yasal süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesindeki açık hükme rağmen sanıklardan ...’ın usulüne uygun sorgusu yapılmadan hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkı kısıtlanmış olduğundan, sanık ...’ın savunma ve delillerinin tespit edilmesi, sonucuna göre her iki sanığın da hukuki durumlarının takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.