10. Hukuk Dairesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi ile kazanılan hizmetler, işveren tarafından primi ödenmiş hizmetler üzerinden kazanılacağından ve mülga 506 sayılı Yasanın 77, 79 ve 85. maddeleri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde belirtilen şekilde ve yine 5510 sayılı Yasanın 3. maddesinin 5754 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 14 ve 15. alt bentlerinde belirtildiği şekilde ay 30 gün, yıl ise 360 gün olarak bildirilen süreyi ifade ettiğinden ve hesaplamanın bu şekilde bildirilen hizmet cetvelindeki primi ödenmiş 3042 gün üzerinden yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması;

3.Davacı, davalı işyerinde geçen ve kuruma bildirilen hizmetlerin karşılığı itibari hizmet süresinin tespitini talep etmiş olup, özlük dosyasındaki bilgilere göre ./... -2- itibari hizmet kazandıran sürelerin kabulüne karar verilmesinde kısmen kabul sonucunun oluşmadığı gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması;

4.Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 02/09/1991-29.06.2006 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3042x0,25=761 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davanın kısmen kabulü ile;

1.Davacının davalı ... Ham fabrika bölümünde 26/09/1989- 22/01/1990 tarihleri arasındaki 116 gün, 02/09/1990- 14/02/1991 tarihleri arasındaki 162 gün, 15/08/191- 23/02/1992 tarihleri arasındaki 188 gün, 04/09/1992- 19/02/1992 tarihleri arasındaki 165 gün, 31/08/1993- 13/02/1994 tarihleri arasındaki 163 gün, 11/09/1994- 07/02/1995 tarihleri arasındaki 146 gün, 03/09/1995- 04/02/1996 tarihleri arasındaki 151 gün, 01/09/1996- 27/02/1997 tarihleri arasındaki 176 gün, 31/08/1997- 22/02/1998 tarihleri arasında 172 gün, 03/09/1998- 22/03/1999 tarihleri arasındaki 199 gün, 26/08/1999- 15/03/2000 tarihleri arasında 199 gün, 01/09/2000- 15/03/2001 tarihleri arasındaki 194 gün, 14/09/2001- 22/01/2002 tarihleri arasındaki 128 gün, 29/08/2002- 22/03/2003 tarihleri arasındaki 203 gün, 11/06/2003- 17/01/2004 tarihleri arasındaki 216 gün, 18/03/2004- 18/01/2005 tarihleri arasındaki 300 gün, 25/07/2005-07/02/2006 tarihleri arasındaki 192 gün, 27/06/2006- 29/06/2006 tarihleri arasındaki 2 günlük çalışmalarının itibari hizmet süresinden sayılması gerektiğinin tespitine, ” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.