10. Hukuk Dairesi

Dava, murisinin vefatından sonra kesilmesi gereken dul aylığının mirasçısı olarak davalı tarafından yersiz çekildiği iddiasıyla yersiz ödenen 2810.40 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtilen nedenlerle asıl alacak yönünden karar verilmesine yer olmadığına, faizi yönünden 808,68 TL’nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL. olarak değiştirmiştir. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi; tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, davacının talebine konu 01.05.2006-31.07.2006 tarihleri arası dönem için ana para 2810,40TL’nin davacı tarafından yargılama sırasında ödendiğinin anlşılması nedeniyle bu kısım için karar verilmesine yer olmadığına, 808,68 TL faiz yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, kabul edilen tutar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması miktar itibariyle mümkün değildir. Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle, kesinliği nedeniyle reddi gerekir. S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum avukatının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 29.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .