2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı, ziynet alacağı davasında davalı taraf lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden, davalı erkek tarafından ise; boşanma ve ziynet alacağı davalarının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6). Davacı kadın dava dilekçesinde talep ettiği ziynetlerin, habersiz olarak erkek tarafından bozdurulduğunu belirterek, ziynet eşyalarının iadesini talep etmiştir.

Davalı erkek ise ziynetlerin kadın tarafından kadının kredi kartı borçlarının ödenmesi için bozdurulduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece erkeğin, kadının kredi kartı borçlarının ödenmesi için bozdurulduğunu ispatlayamaması sebebiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; somut olayda kadın, dava konusu ziynet eşyasının erkek tarafından alındığını, harcandığını ve kendisine iade edilmediğini gösterdiği delillerle ispat edememiştir. Davacı kadın, dava konusu ziynet eşyalarının eşi tarafından kendisinden alınarak harcandığını ve bir daha kendisine iade edilmediğini ispat yükü altındadır. Davacı kadın delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmadığına göre, ispatlanamayan ziynet alacağı talebinin belirtilen gerekçe ile kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.