2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalının vasisine, mahkemenin gerekçeli kararı ve davacının temyiz dilekçesi Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edimiştir. Tebligat Kanunu 20, 21 ve özellikle Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini, bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur (Y.H.G.K'nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı). Davalının vasisine yapılan tebliğde, tebligat mazbatasında, tebligattan haberdar edilen kişinin imzası bulunmadığı gibi, imzadan imtina ettiğine dair bir açıklama da bulunmamaktadır. (Teb. K m.23/7 m.24/5). Bu haliyle davalının vasisine gerekçeli kararın ve davacının temyiz dilekçesinin tebliği geçersizdir. Ayrıca davalı erkek hakkında mahkumiyet sebebiyle kısıtlanma kararı verildiği, bu karara dayanak ceza mahkemesi dosyasının aslı veya onaylı suretinin ve müddetnamenin dosyada bulunmadığı görülmüştür. Mahkemece hapis halinin sona erip ermediği ve vesayetin devam edip etmediği araştırılmaksızın, gerekçeli karar önce davalı asıla tebliğ edilmiş, işbu tebligatın bila ikmal dönmesi üzerine söz konusu gerekçeli karar vasiye Tebligat Kanunu m. 21/1'e usulsüz olarak tebliğ edilmiştir. Mahkemece, hapis halinin devam edip etmediği araştırıldıktan sonra, hapis hali sona ermişse davalı asıla; vesayet devam ediyorsa vasiye tebligat yapıldıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.24.10.2018 (Çrş.)