15. Ceza Dairesi

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Almanya'da ikamet eden ve Alman bankalarında hesabı bulunan müşteki ...’ın kimlik bilgileri ile Alman banka yetkililerine mahkeme tarafından aleyhine hükmolunun para cezasının ödeneceğini bildirir şekilde dilekçe yazarak, kendi hesabına 7000 Euro’yu göndermelerini talep ettiği, banka yetkililerinin müştekiye durumu iletmesi üzerine, söz konusu para ödenmesinin yapılmadığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, müşteki beyanları, taraflar arasında uzlaşma sağlanmadığına dair rapor ve dosya kapsamına göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

İddianamedeki anlatımlarda; sanığın suç işlenirken, müştekinin sahte kimliğinin de kullanıldığına ilişkin bir belirleme olmaması karşısında; tebliğnamedeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçu işlemediği gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.