2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü, sanığın ifadesinde bildirdiği adresine 31.12.2014 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmişse de, sanığın, temyiz istemli 18.02.2016 tarihli dilekçesinde tebligat tarihinde asker olduğunu belirtmesi üzerine mahkemece ilgili kurumdan sorularak sanığın 31.12.2014 tarihinde asker olduğunun tespit edilmesi karşısında, 31.12.2014 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliğ işleminin geçersiz olduğu, sanığın öğrenme üzerine verdiği 18.02.2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.