15. Ceza Dairesi

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki Ramazan'ın kendisine ait plakalı otosunu oto kiralama işi yapan müşteki Kamil'e verdiği, Kamil'in de bu otoyu kira sözleşmesi ile sanığa 10 günlüğüne kiraladığı, sözleşmedeki süre bitiminde sanığın Kamil'e telefon ederek kira süresini uzatmasını istediği, Kamil'in de süre uzatımını kabul ettiği, sanığın kiraladığı bu otoyu müşteki Ahmet'e 5000 TL peşin alarak, 9000 TL karşılığında sattığı, daha sonra müşteki Ramazan'ın ihbarı üzerine otonun yakalandığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, müşteki beyanları, tanık anlatımları, araç kiralama sözleşmeleri, dairemizin bozma ilamı doğrultusunda uzlaşmanın sağlanamadığına dair uzlaştırmacı raporu ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabir olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçlamaların asılsız olup suçsuz olduğu gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.