15. Ceza Dairesi

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın isimli lokantanın sahibi olduğu, bu lokantayı 2012 yılı Ağustos ayında yazılı kira sözleşmesi ile içindeki eşyalar ile birlikte bir yıllık süre ile sanık ...'e kiraya verdiği, bu kira sözleşmesine ...'ın da kefil sıfatıyla imza attığı, sanık ...'ün 03/09/2012 tarihinde tadilat yapacağı gerekçesiyle lokantanın anahtarını katılanın emlakçısından alıp içerisinde bulunan eşyaları bir kamyona yükletip sanık ya 2.800 TL karşılığında sattığının iddia edildiği olayda; sanığın katılana herhangi bir ödeme yapmadığı, tadilat yapacağım bahanesi ile anahtarı almasına karşın, iş yerine herhangi bir tadilat yapılmadığı, üstelik gerçekten lokantayı işletmek istemesi halinde ihtiyacı olabilecek, bu tür iş yerlerinde kullanılan demirbaş niteliğindeki mutfak malzemelerini, televizyonu, klimayı da satmış olması göz önüne alındığında bu savunmasının inandırıcı olmadığı, sanığın baştan beri dolandırıcılık kastı ile hareket ettiğinin sabit olduğu, taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suç kastı ile hareket etmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.