13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde müştekinin aracının mazot deposundan mazot çalınması ile ilgili olarak, tanık ...'in "olay yerine yakın bir yerde sanık ...'ı gördüğü ve kendisini köye bırakmayı teklif ettiğinde de aracının bozulduğunu ve hareket etmemesi için taş aradığını söylediği, ancak yolda bozulmuş araca rastlamadığı" yönündeki beyanının ve müştekinin duruşma sırasındaki "olay sonrasında sanığın pancar motorlarından mazot almaya çalışırken köylüler tarafından kovalandığını duyduğu" yönündeki ifadesinin mahkûmiyet için yeterli kabul edilemeyeceği ve söz konusu eyleme sanık ...'nin iştirak edip etmediği hususundaki mevcut şüphenin somut olayda giderilemediği anlaşılmakla, sanığın tüm aşamalarda suçu kabul etmediği de göz önüne alındığında, görgüye dayalı doğrudan bir bilgileri olmayan müşteki ve tanığın beyanları dışında, sanığın yüklenen suçları işlediğine ilişkin hükümlülüğüne yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmaması nedeniyle, sanığın beraati yerine hükümlülüğüne karar verilmesi,

Kabule göre de; Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 62. maddesi gereği indirim yapıldığı sırada 2 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden indirim miktarının yanlış uygulanarak netice cezanın 1 yıl 1 ay 11 gün olarak hatalı hesaplanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.