8. Ceza Dairesi

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

1.) Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16.01.2014 tarih ve 2013/1194-50 esas sayılı bozma ilamına mahkemece uyma karar verildiği ve bozma ilamı doğrultusunda açıklanması geri bırakılan hükümde TCK'nun 269/2. madde ve fıkrası gereğince indirim yapıldığı halde hükmün aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden ve bozma ilamına da aykırı şekilde sanık hakkında TCK'nun 269/2. maddesi gereğince indirim yapılmadan farklı bir hüküm kurulması,

2.) Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 esas, 2018/135 karar sayılı ilamı ile 09.02.2016 tarih ve 2014/71 esas, 2016/42 karar sayılı ilamı gözetildiğinde; bozma öncesi 27.06.2012 tarihli kararda hükmedilen hapis cezasının TCK.nun 50/1-a maddesi gereğince tedbire çevrildiği, bu kararın da sanık müdafii tarafından temyiz edildiği halde, bozma sonrası verilen ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına ilişkin kararda 10 ay hapis cezasına hükmolunarak 1412 sayılı CMUK 326/son maddesine aykırı olarak sanık lehine kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.