10. Hukuk Dairesi

Dava, 506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık ile çakışan süreler dışında 01.07.1986 - 01.07.1997 tarihleri arası dönemde Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir. Mahkeme, bozma üzerine, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davanın yasal dayanağı 2926 sayılı Yasanın 2, 6 ve 9. maddeleridir. 2926 sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca “...Diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdiyle bağlı olmayan tarımsal faaliyette bulunan kimseler...... sigortalısı sayılırlar.” Öte yandan sigortalılığın sona ermesini düzenleyen Yasanın 6. maddesinde ise, bu gibilerin diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışmaları halinde çalışmaya başladıkları tarihten itibaren sigortalılıklarının sona ereceği öngörülmüştür. 2926 sayılı Yasanın 10. maddesinde belirtilen kuruluşlara kayıtlı olmayan, adına kayıtlı taşınmazı ve tevkifata esas olacak şekilde ürün teslimi bulunmadığı anlaşılan davacının, 01.12.1985 tarihinden itibaren resen tescil ile başlatılan tarım .....sigortalılığı; 506 sayılı Yasa kapsamındaki 01.04.1986 tarihinden başlayarak, 1986 yılında 65 gün, 1987 yılında 99 gün, 2001 yılında 53 günlük çalışmalarının başladığı tarih gözetilerek 31.03.1986 tarihi itibariyle sona erdirilmiş ve 27.06.1997 tarihinde yaptığı prim ödemesi ile 01.07.1997 tarihinden itibaren yeniden başlatılmıştır. Mahkemece, büyükbaş ve küçükbaş hayvan besiliği yaparak tarımsal faaliyette bulunduğu belirtilen davacının; uyuşmazlık konusu dönemde yıllar ./.. -2- itibariyle sahip olduğu hayvan sayısı, besicilik nedeniyle hayvan pasaportu, menşe şehadetnameleri, hayvan veya süt-yün gibi ürünlerinin alış veya satış belgeleri araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz tanık anlatımı ve zabıta araştırması sonucu, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.