11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan davada; suç tarihinin sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olduğundan; vergi inceleme raporunda, gelir vergisi ve geçici vergi yönünden tenkidi gerektirir bir husus bulunmadığının, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanıldığının belirtilmesi karşısında, kullanılan son faturanın 28.12.2006 olması sebebiyle suç tarihinin 21.01.2007 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 21.01.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış; katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.