1. Ceza Dairesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2019/667
- Karar No
- 2019/1431
- Karar Tarihi
- 11.03.2019
- Dava Türü
- Ceza
- Hukuk Alanı
- Ceza Hukuku - Adam Öldürme
- Karar Sonucu
- BOZULMASINA
1. Ceza Dairesi 2019/667 E. , 2019/1431 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
Katılan ...'ın isminin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir nitelikte görülmüştür.
Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin, sanık müdafinin istinaf yoluna başvurması üzerine; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 24/01/2017 gün ve 2017/185 E. 2017/112 K. sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararının sanık müdafii tarafından; suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs değil yaralama olduğuna, tahrik nedeniyle indirim yapılması gerektiğine, teşebbüs nedeniyle fazla ceza verildiğine ve TCK'nin 62. maddesinin uygulanmamasının hatalı olduğuna yönelik sebeplerle temyiz edildiği görülmekle bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelenmesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Mahkemenin kabul ve takdirine göre, sanık ...'un, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun vasfına yönelen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
Sanığın, katılan ...'ı, bıçakla toraksa nafiz, sol hemopnömotoraks ve sol akciğer kontüzyonuna bağlı hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; sadece meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı değerlendirilerek, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi yerine, yasada yer almayan "sanığın aynı nitelikte suçu daha önceden de müştekiye karşı gerçekleştirmiş olması" gibi gerekçe de eklenerek en üst sınırdan 15 yıl hapis verilmek suretiyle fazla ceza tayini, Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak CMK'nin 302/2-3. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/03/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.