17. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A-O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesi neticesinde; 19/06/2018 tarihinde verilen kararı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 310/3. maddesinde öngörülen yasal bir aylık temyiz süresinden sonra 30/07/2018 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi neticesinde;

Müştekinin beyanından eylemin gece 01.30-01.45 arası işlendiği sabit olduğu halde,

TCK’nun 143. maddesi uyarınca artırım yapılmaması ve sanığın çaldığı aracı hakimiyet alanına geçirdikten sonra aramaya başlayan müşteki tarafından tesadüfen görülmesi üzerine yakalandığı anlaşılmakla, eylem tamamlandığı halde TCK’nun 35. maddesi uyarınca indirim yapılması hususları aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık hakkında mahkemece 10.09.2007 tarihinde verilen hükümde mahkum olduğu 5 ay hapis cezasının TCK’nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün sanık temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 20.03.2012 tarih, 2011/7872 Esas ve 2012/5522 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle diğer yönleri incelenmeksizin bozulduğu, mahkemece sanık hakkında 12.04.2013 tarihinde 5 ay hapis cezası hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak sanık temyizi üzerine Dairemize temyiz incelemesine geldiği anlaşılmakla; sanık hakkında 10.09.2007 tarihinde verilen hükmün TCK’nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesi kararı sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğundan, açıklanan hükümde de CMK’nun 326/son maddesi gözetilerek TCK’nun 51. maddesi uyarınca erteleme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Mahkum olduğu kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi gereken sanık hakkında TCK’nun 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “Sanığın CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek mahkum olduğu hapis cezasının TCK’nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, sanık hakkında TCK’nun 51/3. maddesi uyarınca 1 yıl denetim süresi belirlenmesine, denetim süresi içinde takdiren yükümlülük yüklenmemesine, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen ceza infaz kurumunda çektirilmesinin ve denetim süresinin iyi halli olarak geçirdiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtarına” cümlesinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin cümlesinin çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.