13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın, müştekiye aldığı çorabın parasını ödemek için 200 TL uzattığı, ancak müştekinin dalgınlığından faydalanarak parayı vermeden müştekiden 2 adet 100 TL'yi aldığı şeklinde gerçekleşen olayda eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, TCK'nın 142/2-b maddesinden uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

2.5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesinin uygulanması sırasında, 5275 sayılı Yasanın 108/4-5-6. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarınıda değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan mahkemeye ait olduğu düşünülmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan açıklanan nedenle, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.