1. Ceza Dairesi

2.Yalan beyanda bulunmak suçundan; TCK.nin 206/1, 62/1, 52. maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezası. Sanık ... hakkında; yalan beyanda bulunmak suçundan doğrudan verilen adli para cezası miktar itibariyle kesin olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir. Mahkemece ortaya konulan kabul ve gerekçeye göre, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 17/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.