2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Suça sürüklenen çocuğun 06/11/2015 tarihli duruşmada lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, adli para cezasının ödenmesi için mehil verme veya taksitlendirme yapılmasına olanak sağlayan 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemenin suça sürüklenen çocuk lehine olduğu, bu bakımdan aynı Kanun'un 52/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına dair bir karar verilmesi ve maddenin uygulanmaması halinde gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.