12. Ceza Dairesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmedilmesi ile davacının talebi gereğince hükmolunan tazminat miktarlarına tutuklama tarihi olan 13/02/2014 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, 13/03/2014 tarihinden itibaren faize hükmolunması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamış, 694 sayılı KHK ile 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesine eklenen 9. fıkranın karar tarihinde yürürlükte olmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin davanın süresinde açılmadığına, ceza yargılaması sırasında hukuka aykırı işlem yapılmadığına, devlete yüklenebilecek herhangi bir kusur bulunmadığına, tazminat miktarına, davacının maddi zararını ispat etmek zorunda olduğuna, faize, vekalet ücretine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 20/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.