15. Ceza Dairesi

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin 07/06/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, evlenmek isteyen katılan ...’a ... isimli kişinin yardımcı olabileceğini söylediği, ... isimli kişinin tanıştırdığı ... isimli kadının katılan ile görüşerek evlenmeyi kabul ettiği, ...’nın ağabeyi olarak kendisini tanıtan kişinin katılandan 6.000 TL başlık parası, 3.000 TL değerinde ziynet eşyası ve 3.000 TL değerinde giyim eşyası aldığı ve bu kişilerin ortadan kayboldukları, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın ifadesinde, katılanın evlenmek istemesi nedeniyle aracı kişiyle katılanı tanıştırdığını ancak kendisinin herhangi bir menfaat temin etmediğini beyan ederek suçlamayı kabul etmediği, katılan ve tanıkların ifadeleriyle sabit olduğu haliyle, başlık parası ve diğer menfaatlerin kimliği tespit edilemeyen kişililer tarafından alındığı ve sanığın mahkumiyetine yeterli somut delil bulunmadığı anlaşılmakla, beraatine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 20/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.