Esas No
E. 2015/11702
Karar No
K. 2019/6448
Karar Tarihi
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku - Kamu Görevlisi
Aramaya Dön
YARGITAY

5. Ceza Dairesi

E. 2015/11702 K. 2019/6448 T.
Karar Sonucu BOZULMASINA
Resmî Atıf Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2015/11702, K. 2019/6448, T. 20.06.2019
PDF DOCX UDF
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2015/11702
Karar No
2019/6448
Karar Tarihi
20.06.2019
Dava Türü
Ceza
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku - Kamu Görevlisi
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Karar Metni Tam metin · resmî kaynaktan

5. Ceza Dairesi         2015/11702 E.  ,  2019/6448 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar Ali ve Kenan hakkında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanıklardan Yahya müdafin mazeret bildirdiği celsede diğer sanıklar hakkında mahkumiyet kararları verilip dosyadan el çekildikten sonra sanık ... hakkında, hüküm kurulmasının unutulduğu gerekçe gösterilerek 15/04/2015 günü adı geçen sanık müdafine duruşma gün ve saati de bildirilmeden re'sen celse açılarak mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmaması, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerektiği, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03/02/2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da açıklandığı üzere,

CMK'nın 231/6-c maddesinde düzenlenen "giderilmesi gereken zarar" kavramının, somut, belirlenebilir maddi zarar olduğu, manevi zararların bu kapsamda bulunmadığı, dolayısıyla engel sabıkası olmayan sanıklar hakkında, somut maddi zararın ne olduğu denetime imkan verecek şekilde araştırılıp, kararda gösterilmeden "...tefrişat işini ihale yoluyla temini durumunda, bu ihaleyi alacak kişi ya da kişiler yönünden mağduriyete neden oldukları..." şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Sanıklar hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde sanıklar hakkında ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanıklar hakkında, 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca, sanıklardan Yahya bakımından sair yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA 20/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

İlgili Mevzuat & Etiketler
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog