12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2, 52/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet, Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eylemi neticesinde, mağdurun hayati tehlike geçirecek ve vücudunda orta derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı sabit olduğu halde TCK'nın 89/2-e bendinin uygulanmaması sonuca etkili olmadığından, temel cezanın asgari hadden uzaklaşılmadan tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından; sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda bir karar verilmemiş olması da, dosya kapsamına göre, sanığın soruşturma aşamasında katılan ile uzlaşmak istemediğini beyan edip katılanın olay nedeniyle oluşan zararını gidermemesi nedeniyle bozma nedenleri yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafiilerinin, sanığın kusurunun olmadığına, kazaya aniden yola fırlayan mağdurun sebep olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.