17. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Cumhuriyet Savcısının temyizinin yalnızca hırsızlık suçuna ilişkin olduğu anlaşılarak bu suça hasren yapılan incelemede; Suça sürüklenen çocuğun müştekinin iş yerine hırsızlık amacıyla girmesi sebebiyle iş yeri dokunulmazlığını ihlali suçundan zamanşımı süresi içerisinde mahalinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihinin 05/02/2015 olduğu, 18/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesindeki artırım oranının ''Üçte birine kadar'' yerine “Yarı oranında” şeklinde değiştirildiği, dolayısıyla söz konusu düzenlemenin suç tarihinden sonra yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında, aynı Kanun'un 7/2. maddesinde düzenlenen ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' şeklindeki hüküm de göz önüne alındığında; sanık hakkında belirlenen temel ceza üzerinden TCK'nun 143. maddesine göre 1/2 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/6 oranında arttırım yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.