13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

07.05.2008 tarihli kararın sanığa tebliğ edildiği, karar eteğinde ise başvuru yolları açıkça belirtilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesi yollamasıyla 263/1. maddesine aykırı davranılarak sanığın yanıltıldığı, bu itibarla; sanığın, 05.12.2018 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü ile, 15.04.2015 gün ve 2014/684 E. 2015/217 K.sayılı uyarlama yargılamasına ilişkin karar hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan 07.05.2008 tarih 2007/27E – 2998/5K sayılı asıl karara yönelik esastan yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 163/3, 53/1. maddelerine uyan karşılıksız yararlanma suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili zaman aşımının suç tarihi olan 19.05.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vasisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.