2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan 20/06/2014 tarihinde verilen ilk beraat hükmünün Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 14/03/2016 tarih ve 2015/21184 Esas 2016/6343 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesinin ardından, mahkemece 31/05/2016 tarihinde verilen direnme kararının, katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 25/04/2017 tarih ve 201/307 Esas 2017/4536 Karar sayılı ilamı ile “Yargıtay 22. Ceza Dairesinin bozma kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle direnme kararının reddine” karar verilip görüş açıklanması suretiyle incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderildiği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05/06/2018 tarih ve 2017/13-626 Esas 2018/6261 Karar sayılı kararı ile direnme kararının bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemenin bozmaya uyarak 12/12/2018 tarihinde verdiği son karara yönelik temyizi inceleme görevi Yargıtay 13. Ceza Dairesi’ne ait olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yüksek 13. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.