17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R-

Davacı vekili, bir kısım davalılar murisi ...'ın işleteni, bir kısım davalılar murisi ...'nun sürücüsü olduğu aracın kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucunda, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın hasarlandığını ve hasar bedelinin davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, 63.535,00 TL. tazminatın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ...,... vekili ile davalı ..., ... vekili, murisin mirasının reddedildiğini, davalıların taraf sıfatının bulunmadığını ve davanın reddini savunmuşlardır. Davalı ... davaya cevap vermemiştir. Mahkemece toplanan delillere göre; davalı ... hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalılar hakkındaki davanın ise, bu davalıların mirası reddetmiş olmaları nedeniyle (pasif husumet yokluğundan) reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, TTK.nin 1301.maddesine (6102 Sayılı TTK'nin 1472/1.md.) göre açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... dışındaki davalılar hakkında davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verildiğine göre, davada kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 7/2. maddesi uyarınca, maktu vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli değildir. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı H.M.K.nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle, HUMK.nin 438/7.maddesi uyarınca, hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının (B) bendinin davalılar yararına vekalet ücretine ilişkin olan( 4) nolu fıkrasının tümüyle hükümden çıkartılarak yerine “Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden ve haklarındaki davanın reddi sebebi aynı olduğundan, AAÜT'nin 3/2 ve 7/2. maddeleri uyarınca 1.200,00 TL. maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak bu davalılara verilmesine“ ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 03.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.