4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suça sürüklenen çocuk henüz 18 yaşını doldurmamış olduğundan 16/03/2015 ve 17/03/2015 tarihli duruşmaların CMK’nın 185. maddesi uyarınca gizli yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de, takip eden ve hükmün oturumunda gizliliğe uyulması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmayarak dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yaşı küçük mağdur ...'in beyanının alındığı 17/03/2015 tarihli duruşmada ''psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişi" bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi CMK'nın 136/3 maddesine aykırılık teşkil etse de, mağdur 18 yaşını doldurmuş olduğundan bu hususun telafisinin mümkün olmadığı ve suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının,

TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırım ya da tedbirlerden birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) ve (2) numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

1.Silahla tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2.Kasten yaralama suçundan kurulan hükme gelince; Uzlaşma kapsamında bulunmayan silahla tehdit ile bu kapsamda olan yaralama suçlarının mağdurlarının farklı olduğu belirlenerek yapılan inclemede; a-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasına eklenen (e) bendinde yer alan “... suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar” şeklindeki düzenleme gereğince, suça sürüklenen çocuklar yönünden üst sınırı 3 yılı geçmeyen hapis cezasını gerektiren suçların uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması, b-Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesi uyarınca hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden ihtarda bulunulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 2(b) numaralı bozma nedeni hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.